1. İnsana siyasətin münasibəti Siyasət – əyri hadisələr yaradır və həyata əyrilik gətirir. Siyasət heç vaxt insana xidmət etməyib, şəxsi maraqlara xidmət edib. Üzdə isə özünü İnsanın xidmətçisi kimi göstərir. Siyasət maddiyyatçılığa yarayır. Maddiyyatçılıq İnsanın ruhuna yaddır. Bəşər tarixinə üz tutanda bütün insani fəlakətlərin kökündə siyasəti görürük. Siyasətdə mənafelər var. Bu mənafelər üçün insanı həmişə […]
Xəbərlər
Ulusəs Atalı. Babək – Azadlıq Peyğəmbəridir
On dörd mart Babəkin qətl günüdür Babək zamanın ideoloji baxışlarına sığmayan dəyər hadisəsidir. Son vaxtlar Babək haqqında əsərlər nəşr olunur. Bu əsərlərdə Babək təhrif olunur. Ərəb xilafəti, rus kommunist rejimi dövründə olduğu kimi. Dövrünün ziddiyyətli ideoloji basqıları altından çıxa bilməyən müəlliflər əsərlərində Babək surətini yarada bilməzlər. Onlar Babəki ən yaxşı halda cəsur qəhrəman, döyüşkən sərkərdə […]
Soylu Atalı. Yadlıqlara doğmalar
Yurdumuzda qaranlıq gündən-günə qatılaşır. Qaranlığın yarasaları çoxalır. İşığı görmək istəməyən, işığa kor baxan yarasalar həyata qaranlıqdan baxırlar. Özlərinin varlığını qaranlıq həyatda dərk edirlər… Yadlığı bayraq edənlər, milli kimliyinə arxa çevirənlər, ruhunu, mənliyini buxovlayıb, canını, cəmdəyini azad edənlər qaranlığa soxulurlar, yarasalaşırlar… Yenə də Babək, yenə də Atatürk gündəliyin qonusuna çevrilib. Yenə söyürlər, küçümsəyirlər, üfunət püskürürlər şəxsiyyətlərimizin […]
“Uluyol-Hünər” və “Ulufərəh” Ailələrinin XI “Ailə Günü”nün Gedişatı
Asif Atanın – İnam Atanın Mütləqə İnam Ocağı “Uluyol-Hünər” və “Ulufərəh” Ailələrinin 36-cı ildə XI “Ailə Günü”nün Gedişatı Gün: 20 Qar Ayı; Yer: İnam Evi (İçərişəhər); Başlanır: 14.00 Oda Mərasim ruhuna uyğun hazırlanır. Təşkilatca işlərə sorumlu Üstün Atalıdır. “Ata Ruhuna pənah gətirmişik!” səcdəsiylə tədbir başlanır. “Təbiətdəki Mütləqlə Gündüz Təması”nı – Türkel, “Ataya Günorta Ricası”nı – […]
İnamlı Atalı. Fərəh haqqı
(Asif Atanın “Fərəh Haqqı – Fərəh Borcu” içsəsi üstə) Fərəh haqqı İnsanın fərəh haqqı var, ancaq o fərəhlənə bilmir. Buna səbəb insanın gerçəklikdən üstun ola bilməməsidir. Mühitə uyğun yaşayan, şəraitə bel bağlayan, zamanı özünün alın yazısı sayan insan özünə inanmır, ona görə fərəhlənə bilmir. Fərəhlənəndə də bəsit, keçici uğurlarına fərəhlənir. Nisbi yaşamı fərəhsizliyə qərq olur.